#96 Ο φανταστικός λόγος του Αντώνη Κανάκη

Καλά οκ, δεν αρθρογραφεί και σαν τον Hemingway αλλά έχει πένα. Που δεν γράφει καλά μόνο στην TV -που εγώ δεν βλέπω- αλλά και σε άρθρα. Και έχει και χιούμορ. Ο τίτλος είναι περισσότερο ένα τιτλοπαίγνιο για να συνδέσω την ανάρτηση με τον ίδιο, δεν μπορώ να πω ότι υποκλίθηκα κιόλας σε αυτό που διάβασα. Αλλά δεν ήταν καθόλου άσχημο, το χάρηκα. Διαβάστε το άρθρο του από εδώ ή απευθείας από την πηγή του στην Αιχμή -που, δυστυχώς, στο παρών τουλάχιστον άρθρο δεν επιτρέπει σχόλια, οπότε για σχόλια…εδώ.
Παραθέτω και εγώ κάποια δικά μου σχόλια στο τέλος.

Ο φανταστικός λόγος ενός φανταστικού πρωθυπουργού

Με τρομάζει το γεγονός, ότι αντί να έχω σεξουαλικές φαντασιώσεις, όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, έχω πλέον πολιτικές φαντασιώσεις. Ξέρετε πόσες φορές φαντασιώνομαι ένα πολιτικό πρόσωπο με καινοτόμες απόψεις και τόλμη να τις εφαρμόσει, έξυπνο, σεμνό αλλά και με υγιή τσαμπουκά, κάποιον που να κινηθεί έξω από αυτό το τόσο προβλέψιμο, καταστροφικό και βαρετό πλαίσιο που έχουμε συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια, ένα φανταστικό πρόσωπο με φαντασία, με την κατάλληλη δοσολογία ρομαντισμού και ρεαλισμού, τεχνοκράτη, αλλά κυρίως ανθρωπιστή, ικανό, δίκαιο, πρακτικό και δουλευταρά, έναν πολιτικό που να προσφέρει εκτός όλων των άλλων, έμπνευση στους πολίτες, που θα τους παρασύρει στο να γίνουν καλύτεροι. Η φαντασίωσή, μου, όμως δεν σταματάει εδώ. Τον φαντασιώνομαι να εμφανίζεται για πρώτη φορά σε κάποια ευρωπαϊκή διάσκεψη κορυφής και να αυτοσυστήνεται στους ευρωπαίους ηγέτες, δίνοντας έναν λόγο που μόνο προϊόν της φαντασίας μου θα μπορούσε να είναι. Κλείνω τα μάτια μου και τον ακούω…

«Αγαπητοί συνάδελφοι, ονομάζομαι Φανταστικός Φανταστικίδης και είμαι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Δεν θα σας μιλήσω για το παρελθόν και την ιστορία της, αφού οι περισσότεροι την γνωρίζετε πολύ καλά ή θα έπρεπε να την γνωρίζετε πολύ καλά. Θα σας μιλήσω για το παρόν της. Θα σας μιλήσω για μια μικρή στο μέγεθος χώρα, η οποία κατοικείται από ανθρώπους με μεγάλη καρδιά. Ανθρώπους περήφανους και αξιοπρεπείς.  

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ! Που και αυτοί δεν κατάφεραν να αντισταθούν απέναντι στο τέρας της κατανάλωσης, του ψεύτικου πλούτου και των ψεύτικων υποσχέσεων που το συνοδεύουν, πέφτοντας στην παγίδα του. Εμείς οι ηγέτες τους, δώσαμε στο τέρας αυτό τον χώρο να γιγαντωθεί και να επιτεθεί με τέτοια μανία στους πολίτες και στις κοινωνίες μας. Εμείς οι ηγέτες τους, δεν προσφέραμε προστασία, δεν προσφέραμε βάσεις και πλαίσιο, κοινωνικό και πολιτικό, το οποίο θα διασφάλιζε την πραγματική ευημερία, την πραγματική ποιότητα ζωής και την αξιοπρέπεια που κάθε πολίτης δικαιούται.

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ! Ναι, αντιμετωπίζουμε προβλήματα στην Ελλάδα αυτήν την χρονική περίοδο και ναι, χρειαζόμαστε την βοήθεια σας για να τα αντιμετωπίσουμε. Αλλά η Ελλάδα, όπως και κάθε χώρα ή λαός, έχει ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ και για αυτό δεν θα επιτρέψω ξανά σε κανέναν από εσάς, να απαξιώσει ή να προσβάλει την Ελλάδα, τους πολίτες της και την αξιοπρέπειά τους!

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μου δεν είναι αποκλειστικά Ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό, είναι παγκόσμιο. Κατά συνέπεια, υπάρχουν και ηθικοί λόγοι για να το αντιμετωπίσετε ως πρόβλημα όλων. Το παγκόσμιο αυτό πρόβλημα δημιουργήθηκε την στιγμή που οι ηγέτες ανά τον κόσμο παρέδωσαν τα κλειδιά στις λεγόμενες αγορές και επέτρεψαν την ανεξέλεγκτη δράση εξ’ ορισμού χυδαίων μηχανισμών, όπως των τραπεζών με την σημερινή τους μορφή και, βεβαίως, των χρηματιστηρίων.

Αλήθεια, ποιοι είναι όλοι αυτοί; Ποιοι είναι όλοι αυτοί που, πλέον, βρίσκονται πάνω από λαούς, από χώρες, από τους εκλεγμένους ηγέτες; Πώς γίνεται να τους έχουμε δώσει τη δυνατότητα να ελέγχουν τις ζωές των πολιτών μας; Και το κυριότερο, ακόμη και τώρα, την ύστατη στιγμή, γιατί δεν κάνουμε κάτι για να τους σταματήσουμε;

Εσείς, εμείς, είμαστε οι ευρωπαίοι ηγέτες, οι υποτιθέμενοι ηγέτες της Κουλτούρας, του Πολιτισμού και των μεγάλων κοινωνικών ανατροπών και προόδου. Και τώρα βρισκόμαστε σε μια από τις πιο κρίσιμες χρονικές στιγμές της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ιστορίας. Κατά συνέπεια, έχουμε ιστορική ευκαιρία να είμαστε η γενιά των ευρωπαίων ηγετών που θα ανατρέψει αυτήν την καταστροφική πορεία. Οι ηγέτες που δεν θα ολοκληρώσουν διαδικαστικά και υπάκουα την θητεία τους κάνοντας τίποτα απολύτως για τους πολίτες τους. Οι ηγέτες που δεν θα συμπεριφερθούν από την αρχή ως το τέλος, ως άβουλα πιόνια των αγορών. Αντίθετα θα συμπεριφερθούν ως πραγματικοί εκπρόσωποι των λαών τους, ως πραγματικοί ηγέτες και θα αλλάξουν μια για πάντα, αυτό το χυδαίο και απάνθρωπο νομισματικό, τραπεζικό, χρηματιστηριακό σύστημα, το οποίο έτσι και αλλιώς καταρρέει.

Αγαπητοί συνάδελφοι, όπως καταλαβαίνετε, δεν αναφέρομαι σε κάποιες ακόμη απεγνωσμένες ενέργειες μπαλώματος του προβλήματος εντός του ήδη υπάρχοντος οικονομικού συστήματος, αλλά για μια μόνιμη λύση εκτός του πλαισίου αυτού. Ουσιαστικά για μια κατάργηση του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος και για την αντικατάστασή του από ένα άλλο, δίκαιο, ανθρώπινο, που να βασίζεται στον πραγματικό πλούτο και όχι στον κοπανιστό αέρα των υπολογιστών και στα χρηματιστηριακά μαγειρέματα. Ένα σύστημα που δεν θα χρεοκοπεί ολόκληρους λαούς και δεν θα αιχμαλωτίζει τους φυσικούς πόρους των χωρών και την παράγωγή των πολιτών, τον πραγματικό δηλαδή πλούτο, για λογαριασμό κάποιων πολύ λίγων. Ένα σύστημα το οποίο θα θεωρεί αδιανόητο και πρακτικά αδύνατο κάτι τέτοιο. Ένα σύστημα που θα ξαναδώσει στην λέξη οικονομία το πραγματικό της νόημα.

Ο πρόγονός μας Πλάτωνας στο «Νόμοι της Ιδανικής Πολιτείας» είπε: «να μην δανείζεις ή να δανείζεσαι με τόκο». Αυτή η χυδαιότητα είναι η καρδιά του σημερινού «οικονομικού» συστήματος και καθιστά τις Πολιτείες μας κάθε άλλο παρά ιδανικές.

Μην φοβάστε, δεν εισηγούμαι την κατάργηση της ελεύθερης οικονομίας. Είναι ανόητο να της αντιτίθεσαι, γιατί σχετίζεται με μια από τις βασικότερες ανάγκες του ανθρώπου, την φιλοδοξία. Την ανάγκη του να πετύχει περισσότερα και να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους. Την απαίτησή του να αμειφθεί παραπάνω για τον επιπλέον κόπο του, για τις επιπλέον ικανότητές του, για τα επιτεύγματά του και για το προσωπικό τίμημα που πλήρωσε για να τα πετύχει. Βασικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, είτε μας αρέσουν είτε όχι. Είναι, όμως, το ίδιο ανόητο να αντιτίθεσαι και σε κάποιες αριστερές θεωρήσεις της οικονομίας, αφού βασίζονται στη βασική ανάγκη του ανθρώπου για μια δίκαιη κοινωνία, ανθρώπινη, αξιοπρεπή για όλους, με τις μικρότερες δυνατόν κοινωνικές ψαλίδες. Είναι ανούσιο, λοιπόν, να αντιτίθεσαι σε οποιοδήποτε από αυτά, όπως είναι ανούσιο και να προσκολλάσαι μόνο σε ένα από αυτά. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Η λύση βρίσκεται στον συνδυασμό και στην δοσολογία των δύο.

«Παν μέτρον άριστον». Οι δικοί μου πάλι το είπαν αυτό. Γιατί, αγαπητοί συνάδελφοι, όπως προανέφερα, είναι άλλο να υπάρχει σε αυτόν τον τόσο πλούσιο πλανήτη, ένα οικονομικό σύστημα το οποίο θα εγγυάται στον κάθε κάτοικο του την αξιοπρέπεια, την ποιότητα ζωής και την ευημερία που του αξίζει, ενώ παράλληλα θα επιτρέπει σε κάποιους ανθρώπους που έχουν τις επιπλέον ικανότητες και τη διάθεση να δουλέψουν περισσότερο να αποκτήσουν και περισσότερα, και είναι άλλο το ένα τοις εκατό του πληθυσμού της γης να έχει στην κατοχή του περίπου το 60 τοις εκατό του παγκόσμιου πλούτου! Πώς καθόμαστε εμείς με σταυρωμένα τα χέρια και το επιτρέπουμε!

Αποφασίστε λοιπόν. Θα μείνουμε στην ιστορία ως μια ακόμα γενιά πολιτικών – πιόνια, υπάκουων των αγορών, ή θα μείνουμε στην ιστορία ως η γενιά των ευρωπαίων ηγετών που ανέτρεψαν και άλλαξαν το σύστημα στην πιο κρίσιμη στιγμή της νεότερης ευρωπαϊκής ιστορίας, υπηρετώντας επιτέλους τους λαούς τους;

Σας ευχαριστώ»

…Η φαντασίωσή μου ομολογώ, είναι πολύ τραβηγμένη και το πιθανότερο είναι πως δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ, αλλά όπως και στο σεξ, είναι πολύ χρήσιμο και υγιές να τις έχουμε…

Υ.Γ.: Τις καλύτερες μου ευχές για τα γενέθλια του aixmi.gr. Εύχομαι να συνεχίσει να τιμά αυτό το τόσο ταλαιπωρημένο, πλέον, Μέσο που ονομάζεται internet.

πηγή (πλην προλόγου – σχολίων) : aiXmi.gr

Σχόλια :  Είναι προφανές πως, παρόλο που τόσα χρόνια δουλεύει σε mainstream μέσο, το κατεξοχήν mainstream μέσο θα έλεγα, δεν έχει υιοθετήσει την συμβατική παλαιοσυντηρητική νοοτροπία της ελληνικής TV. Γράφει περισσότερο σαν blogger παρά ως δημοσιογράφος/παρουσιαστής της τηλεόρασης. Υποθέτω ότι σκέφτεται έτσι κιόλας. Αυτά που αναφέρει περί “πραγματικού πλούτου, κοπανιστού αέρα και χρηματιστηριακών μαγειρεμάτων” αλλά δεν κατονομάζει, είναι αυτά που έγραφα στις αναρτήσεις #55 και #61 για τις εναλλακτικές μη χρηματοπιστωτικές “οικονομίες πόρων” που έχουν προταθεί, όπως το Venus Project.

Και εδώ είναι η μεγάλη μου ένσταση. Όχι στο ότι δεν τις κατονομάζει -ανησυχεί μην τον πουν ουτοπιστή, καταλαβαίνω- αλλά στο ότι το γυρίζει πολιτικά ενώ ξέρει, μιας που δείχνει να έχει ασχοληθεί, πως το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό αλλά κοινωνικο-οικονομικό. Και ιδίως στο ότι προσπαθεί να νερώσει το μήνυμά του (η νύξη για μη εναντίωση στην ελεύθερη οικονομία, τα περί ανθρώπινης φιλοδοξίας κλπ), ελπίζοντας προφανώς ότι έτσι θα “πουληθεί” πιο εύκολα. Τι θα πει  “αριστερές θεωρήσεις της οικονομίας, αφού βασίζονται στη βασική ανάγκη του ανθρώπου για μια δίκαιη κοινωνία, ανθρώπινη, αξιοπρεπή για όλους, με τις μικρότερες δυνατόν κοινωνικές ψαλίδες.” και “Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Η λύση βρίσκεται στον συνδυασμό και στην δοσολογία των δύο.”;;;

Αυτά ασφαλώς είναι φαντασιώσεις. Χρυσές τομές δεν υπάρχουν εδώ, ή το κάνεις κανονικά ή δεν το κάνεις καθόλου. Με το που γυρίσεις το οικονομικό σύστημα σε “οικονομία πόρων” (και άρα, εκ των πραγμάτων, ακυρώσεις κάθε ενδιάμεση μέθοδο συναλλαγών για όλα τα αγαθά : χρήμα, πιστωτικές μονάδες, τα πάντα) δεν είναι δυνατόν ούτε να έχεις μία…αριστερίζουσα, μα ούτε και μία…ψιλοελεύθερη οικονομία (“Μην φοβάστε, δεν εισηγούμαι την κατάργηση της ελεύθερης οικονομίας”). Αυτό δεν είναι χρυσή τομή, είναι κατάσταση  “πίττας ολόκληρης και σκύλου χορτάτου” κε Κανάκη, και, όπως και η εν λόγω παροιμία, μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα στο μυαλό μας.

Advertisements

2 thoughts on “#96 Ο φανταστικός λόγος του Αντώνη Κανάκη

  1. H βοήθεια που έχει προσφέρει στο κίνημα Zeitgeist και Venus project  ο Αντώνης Κανάκης είναι ανεκτίμητη.(προβολές αποσπασμάτων των ταινιών,promotion της προβολής του zeitgeist moving forward,κλπ).Θεωρώ ότι έχει κάνει ότι περνάει από το χέρι του και δεν θα συμφωνήσω ότι θα πρέπει ανοικτά να πάρει θέση είτε αυτό οφείλεται σε μια κριτική στάση αμφιθυμίας του απέναντι στο κίνημα είτε σε επικοινωνιακή φοβία.Κατά τη γνώμη μου και τα δύο αυτά είναι απόλυτα δικαιολογημένα.

    Like

  2. Ευχαριστώ για το σχόλιο. Έχω δει κάποια σχετικά αποασπάσματα από την Ράδιο Αρβύλα στο Youtube (ελληνική TV δεν βλέπω, δεν έχω καν κεραία). Δεν υποτίμησα την συμβολή του μέσω της Αρβύλας. Υποθέτω ότι είναι η μοναδική εκπομπή στην τηλεόραση που έχει αναφέρει, έστω και φευγαλέα, οτιδήποτε σχετικό. Επίσης απέναντι στο κίνημα και εγώ έχω κριτική στάση. Δεν με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι του κινήματος αλλά το μήνυμά τους – στην ουσία έτσι ακριβώς παραμένω πιστός στην φιλοσοφία του Venus. Η κριτική μου αφορούσε μόνο το συγκεκριμένο του άρθρο. Που όμως μπορεί να ήταν βιατικιή και  αδόκιμη, μιας και “μιλάει” μέσω του εν λόγω φανταστικού πρωθυπουργού του, που δεν παύει να είναι πολιτικός, και όχι απευθείας. Ίσως για αυτό λοιπόν, “πολιτικο-λογοτεχνική αδεία”, μετρίασε λίγο το μήνημά του.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s