#152 Αποχαιρετώντας τον Θόδωρο Αγγελόπουλο…

Πραγματικά δεν ξέρω τι να γράψω για τον πρόωρο χαμό του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Αν και με διακατέχει η πολύ κακή συνήθεια να γραφοφλυαρώ για τα πάντα για αυτό δεν έχω λόγια. Με μεγάλη δυσκολία μπορώ να ανεβάσω μία λιτή, λακωνική ανάρτηση με 4-5 σειρούλες, που “Να λέει πολλά αλλά με λίγα”.  

Στην πεζογραφία συνιστά μία νέα τάση αυτό, αντίστοιχη με τα ιαπωνικά Haiku για την ποίηση. Το λένε “Flash Fiction” (προτάσεις μετάφρασης ευπρόσδεκτες). Μάλλον πρέπει να μάθω να γράφω flash fiction. Να ορίστε άρχισα πάλι βλέπετε; 

Επιστρέφοντας στον κο Αγγελόπουλο νομίζω ότι θα ήταν ορθότερο να παραδώσω το βήμα στον εικαστικό κο Δημήτρη Μηταρά που προφανώς ότι έχει να πει το λέει με τον καμβά του : 
Καλό ταξίδι, παλιέ φίλε Θόδωρε.  Από χθες ανήκεις στο θίασο των μεγάλων καλλιτεχνών του αιώνα μας!” 
 “Το λακωνίζειν…” λέτε;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s