#292 Περί του Τρίτου Μνημονίου

(Οι Κοριοί μετά από 2+ χρόνια σε βαθύ πάγο ξεπάγωσαν, αναθερμάνθηκαν, μετονομάστηκαν, και μετακόμισαν από το Blogger σε νέο, πιο άνετο σπιτάκι. Αυτή είναι η πρώτη ανάρτηση του νέου μου ιστολογίου, που συνέθεσα στα πρόχειρα πριν μόλις μερικές ώρες, κυρίως από έτοιμα υλικά, και τελεί υπό “λειτουργικό στάδιο κατασκευής”. Έπονται αισθητικές, οργανωτικές και δομικές τροποποιήσεις, καθώς ξεσκονίζω σιγά-σιγά την σκουριασμένη HTML και CSS μου. Καλώς neinξαναβρήκα τους παλιούς, καλωσήλθατε οι καινούριοι).

Η κυβέρνηση οφείλει να συνεχίσει με τις μεταρυθμίσεις της, και δη την άρση της φορολογικής ασυλίας, επιτέλους, των προστατευόμενων καρτέλ, των μεγαλο-εργολάβων, των εφοπλιστών και των καναλαρχών, την βελτίωση της αποτελεσματικότητας και ευελιξίας ολόκληρου του δημόσιου τομέα, την συντριβή της γραφειοκρατίας και, αν κριθεί απαραίτητο, την απομάκρυνση των όποιων βαρίδιών της (παράδειγμα : υπάλληλος σε δημόσια υπηρεσία που το μόνο του αντικείμενο “εργασίας” είναι να βάζει σφραγίδες και να .. πρωτοκολεί.

Όλες αυτές οι θέσεις είναι περιττές, είναι καθαρά συνθετικά ρουσφετόποστα, που δημιουργήθηκαν μόνο για να βολέψουν πολιτικούς πελάτες, αρχίζοντας από τον κο Τσοβόλα-δώστα-όλα. Αν ο εν λόγω υπάλληλος δεν είναι άξιος για καμία λειτουργική θέση, ή/και δεν υπάρχουν ελλείψεις λειτουργικού προσωπικού στην υπηρεσία του κι ευρύτερα, να του δώσουν τα παπούτσια στο χέρι και να ψάξει να βρει πραγματική δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, όπως όλοι εμείς οι αβόλευτοι).

Αδυνατώ να πιστέψω ότι όλα τα δεινά του τόπου οφείλονται σε διαχειριστική ανικανότητα. Απεναντίας, πιστεύω ακράδαντα ότι το 90% των παθών αυτού του τόπου οφείλεται στο έλλειμμα πολιτικής βούλησης, και το ζύγισμα του πολιτικού κόστους. Το ξέρετε ότι υπάρχει νόμος ψηφισμένος ήδη από το 2011 για “έξυπνο” σύστημα real-time σύνδεσης με την ΓΓΔΕ; “Έξυπνο” γιατί παρακολουθεί και διασταυρώνει για τυχόν ασυνέπειες, “αρρυθμίες” αν θέλετε, στον ρυθμό έκδοσης αποδείξεων και τιμολογίων. Δεν έμεινε στο στάδιο του νόμου το σύστημα, έγινε και test-run με ~100 επιχειρήσεις και καταστήματα.

Και από τότε (~2012)… κανείς δεν ξανάκουσε κάτι για αυτό. ΓΙΑΤΙ; Γιατί ούτε η κυβέρνηση μα ούτε καν η Τρόικα (μα εκείνοι το ζήτησαν, στον ΓΑΠ) δεν περιέλαβε αυτό το σύστημα, όχι να ψηφιστεί, είναι ήδη ψηφισμένο, μα απλώς να βγει από τον γραφειοκρατικό του πάγο. Αυτό το σύστημα, θεωρητικά, μπορεί να κατεβάσει την φοροδιαφυγή σε επίπεδα της τάξης του ~1%. Ήτοι : καμία ανάγκη να αυξηθεί ο ΦΠΑ, που το μόνο που θα καταφέρει είναι να δηλητηριάσει την αγορά (γιατί θα εξολοθρεύσει τους φορολογικά συνεπείς και θα αυξήσει πολύ την φοροδιαφυγή των ασυνεπών), και θα περίσσευαν πόροι ακόμη και για να ακυρωθεί ο ΕΝΦΙΑ, ο κεφαλικός φόρος με μηδαμινή ανταπόδοση στους πολίτες της οριζόντιας επιβολής τιμωρίας του μοιραίου αμαρτήματος της ιδιοκατοίκισης.

Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση δεν το πρόσθεσε η ίδια σε αυτό το μνημόνιο; Να το αγνοεί αποκλείεται, άρα; Δεν μπορεί να έχει υψηλότερο πολιτικό κόστος η πάταξη της φοροδιαφυγής λογικού ΦΠΑ από την αύξησή του + την διατήρηση για τουλάχιστον δύο έτη ακόμητου κεφαλικού ΕΝΦΙΑ, χαρατσιού για να το πούμε με το όνομα της φόρμας εργασίας του. Μήπως, λέω μήπως, τους πίεσαν οι Γερμανοί να σιγήσουν ως προς αυτό, γιατί με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο αποφάσισαν, ύστερα και από το δημοψήφισμα, ότι ο μοναδικός τρόπος να μας.. τιθασεύσουν και πειθαρχήσουν, συντελώντας με εργαλείο την φοροαποφυγή στην σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή των μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων, των ελεύθευρων επαγγελματιών και των ατομικών επιχειρήσεων που έχουν απομείνει, επιτυγχάγοντας παράλληλα μία πολύ σημαντική σμίκρυνση της “αγοράς μετρητών” (cash market), όπως αποκαλούν υποτιμητικά οι Γερμανοί, οι Ολανδοί και οι εσχάτως.. ημι-ακροδεξιοί Φινλανδοί, την ολοκληρωτική καταστροφή της μεσαίας τάξης, και τέλος ένα κούρεμα της ιδιοκατοίκισης κατά 30-40% (ένας βασικός παράγοντας αντίστασης στις λίγες μεγάλες, πλέον επιχειρήσεις, και στην καταναγκαστική εργατοποίηση με μισθό χαμηλοΒαλκανικό);

Ας υπενθυμίσω ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι ελεύθ. επαγγελματίες έχουν χτυπηθεί πιο βάναυσα απ’όλους. Ας υπενθυμίσω, επίσης, ότι οι Γερμανοί μεγαλο-βιομήχανοι χρηματοδότησαν και υποστήριξαν το Ναζιστικό κόμμα γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’20, με βασικό αντάλλαγμα, (ότ)αν ανελλίσονταν στην εξουσία, την ολοκληρωτική συντριβή των εργατικών συνδικάτων, σε πρώτη φάση, και σε δεύτερη φάση την συντριβή όλων των μικρο-μεσαίων εμπόρων και βιοτεχνών, ήτοι των ανταγωνιστών των Γερμανών μεγαλο-βιομηχάνων. Ήταν καθαρά συμπτωματικό το ότι αυτή η τάξη αποτελούνταν κατά πλειοψηφία από Εβραίους. Αν ήταν Έλληνες ή Ρώσοι τώρα θα κάναμε λόγο για Ελληνικό/Ρωσικό ολοκαύτωμα, πιστέψτε με, είναι τόσο απλό.

Ο αντισημιτισμός, με λίγα λόγια, ήταν το εργαλείο, η δικαιολογία για την συντριβή τους, γιατί ασφαλώς δεν μπορούσαν να εκθέσουν τους τραπεζίτες τους. Ανησυχώ, εύλογα, μήπως η “φοροαποφυγή, ανευθυνότητα και η απειθαρχία των Ελλήνων” είναι τα εργαλεία των “εταίρων” μας για την πιο αναίμακτη μεν (μην ξεχνάμε τους χιλιάδες αυτόχειρες), ολοκληρωτική συντριβή δε των δικών μας μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ευρύτερα της ανεξάρτητης (μη μεγαλοεταιρικής) Ελληνικής επιχειρηματικότητας (entrepreneurship).

Η βασικότερη ίσως αιτία που έγινε ο Β’ΠΠ, πίσω από το παραπέτασμα καπνού όλων των γνωστών αφορμών, ήταν η απαίτηση των Γερμανών & Ιταλών βιομηχάνων (μάλλον όχι και των Ιαπώνων, αυτοί είχαν τους δικούς τους λόγους) για δραστική μείωση του εργατικού κόστους (ναι, και τον Μουσολίνι ο “ΣΕΒ” της Ιταλίας τον ανέβασε στην εξουσία). Πολλά γεγονότα και εξοντωτικές απαιτήσεις των τελευταίων 5 ετών από τους δανειστές υποδεικνύουν την ίδια ακριβώς προσπάθεια (ο Χίτλερ εφάρμοσε τον πατέρα και την μητέρα κάθε εσωτερικής υποτίμησης). Ιδίως οι νέες απαιτήσεις για αποδυνάμωση των συνδικάτων, των ομαδικών απολύσεων, απελευθέρωσης των πληστηριασμών και πρώτης κατοικίας και, βεβαίως, της παντελούς παράβλεψης του υπαρκτού real-time monitoring συστήματος αποδείξεων.

Θέλω διακαώς να μεταρυθμιστεί και εκσυγχρονιστεί η χώρα μου, και δη να συντριβεί το πελατειακό σύστημα που μας έχει κρατήσει, σε κάποιες κακές μας συνήθειες, στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και το “Τσοβόλα δώστα όλα” του αρχι-καταστροφέα και υποθηκευτή της χώρας μας Ανδρέα Παπανδρέου. Στο σενάριο όμως της πλήρους απορύθμισης, της Γερμανικής εμπνεύσεως συντριβής της μικρο-μεσαίας τάξης της Ευρώπης, αρχίζοντας απο την Ελλάδα, εναντιώνομαι σφόδρα (και όποιος θέλει αυτά είναι προδότης, Γερμανοτσολιάς και “μισθοφόρος του Ευρώ”, όχι όποιος είναι υπέρ της ουσιαστικής μεταρύθμισης και του πραγματικού, όχι Σημιτικού εκσυγχρονισμού του κράτους).

´Ενα ερώτημα που προκύπτει είναι αν ο Λαφαζάνης και η ΑΠ του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επεξεργαστεί κάποιες έστω από τις παραπάνω σκέψεις ώστε, αν επιβεβαιωθούν περαιτέρω και αν δεν ανακόψουν οι άλλες χώρες την φόρα και ακόρεστη κατά τα φαινόμενα όρεξη της Γερμανίας, και αφού ετοιμαστεί ολοκληρωμένο Σχέδιο Β, συμπεριλαμβανομένων της εκτίμησης του απατούμενου ποσού ευρώ, δολλαρίων, ελβετικών φράγκων κλπ, αποκλειστικά για στήριξη νέου νομίσματος για τουλάχιστον 1-1,5 χρόνο, και όλων των λοιπών παραμέτρων, ώστε τότε και μόνο τότε, γιατί χωρίς προετοιμασία δεν γίνεται Grexit, να βγούμε από την Ευρωζώνη. Εφόσων πια θα έχει αποδειχθεί  καθαρά ότι έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε Grexit και την μετατροπή της χώρας σε μία τεράστια ΕΟΖ, όπου το 95% των πολιτών θα δουλεύει 60 ώρες την βδομάδα για 300€ στα εργοστάσια των Γερμανών, των Κινέζων, των Φινλανδών κλπ, νομίζω ότι η ορθή επιλογή είναι αυτονόητη.

Έχει λοιπόν η ΑΠ του ΣΥΡΙΖΑ επεξεργαστεί και ίσως στοιχειωδώς προετοιμαστεί για το θέμα Grexit, μαζί και ενωμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ ει δυνατόν, για αν κι όταν έρθει αυτή η ώρα, ή κάνει απλώς εσωτερική αντιπολίτευση επιχειρώντας να συγκρατήσει τις απώλειες του πολιτικού τους κόστους; Έχει ή σκοπεύει να ετοιμάσει πρόγραμμα για το περίφημο Σχέδιο Β; Μήπως θα ήταν καλύτερα τελικά να στηρίξουν πλήρως την κυβέρνηση ψηφίζοντας όλα τα μέτρα, ώστε να εξαντλήσουν την 4ετία ενωμένοι, αλλά με τον “όρο” να προετοιμάσουν όλοι μαζί, και με τους ΑΝΕΛ, ένα πλήρες και αναλυτικό Σχέδιο Β, και αχρείαστο να είναι;

Νομικά τι ακριβώς παίζει; Αν σκουρύνουν και άλλο τα πράγματα σε δυο-τρία χρόνια και λύσουμε την σύμβαση, τους πούμε “Δεν θέλουμε άλλη δόση, αυτό ήταν παιδιά, adios”, πόσο εκτεθειμένοι είμαστε στην διεθνή νομοθεσία με αυτό το νέο Ταμείο “Αξιοποίησης” (εκποίησης) Δημόσιας Περιουσίας; Mπορούν να μας σύρουν στην Χάγη και να απαιτήσουν 50 δις ευρώ κρατικά φιλέτα (δεν εννοώ την χρηματική τους αξία, αφου θά έχουμε κηρύξει χρεοκοπία, εννοώ κατάσχεση των ίδιων των φιλέτων). Τα έχετε υπολογίσει όλα αυτά κύριοι της Αριστεράς;

Advertisements

#226 "Να πώς μοιάζει μία χώρα στο χείλος της κατάρρευσης"

Αλίευσα ένα φρέσκο άρθρο που ανέβηκε προ ολίγου στο Business Insider με τον ίδιο τίτλο : “This Is What A Country On The Brink Of Collapse Looks Like” Υπογράφει το πρωτότυπο ο Wolf Richter και εγώ την μετάφραση, διότι για την ώρα δεν έχω κάτι αξιόλογο να γράψω. Ήθελα επίσης να παρουσιάσω πώς μας βλέπουν οι Αμερικάνοι :

“Να πώς μοιάζει μία χώρα στο χείλος της κατάρρευσης”

O τουρισμός, η δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανία της Ελλάδας μετά τη ναυτιλία, βρισκόμενος ήδη σε κατήφορο, δέχεται ακόμη ένα πλήγμα καθώς οι οδηγοί πούλμαν απεργούν για τέσσερις μέρες την επόμενη βδομάδα – οι διαπραγματεύσεις για τους μισθούς τελμάτωσαν.

Οι ιδιοκτήτες απαιτούν 50% μείωση μισθού και κοινωνικών παροχών, επιπλέον του 20% που οι οδηγοί έχουν ήδη υποστεί.

Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ο κρατικός ασφαλιστικός φορέας της Ελλάδας, δεν έχει πληρώσει τους φαρμακοποιούς για μήνες και τους χρωστάει 540 εκατομμύρια €. Οι φαρμακοποιοί με την σειρά τους αρνούνται να δώσουν φάρμακα στους ασφαλισμένους ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων και των καρκινοπαθών, εκτός και αν πληρωθούν με μετρητά – ακόμη και τα νοσοκομεία αναφέρουν ελλείψεις.

Η ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της Ελλάδας, μία πάρα πολύ ανταγωνιστική δραστηριότητα παγκοσμίως, έχει καταρρεύσει. Πάνω από το 90% των εργατών είναι άνεργοι, παρόλο που οι ελληνικές ναυτιλιακές κατέχουν το 16% του παγκόσμιου στόλου, μεγαλύτερο ποσοστό από κάθε άλλη χώρα. Απλώς δεν ναυπηγούν και επισκευάζουν τα πλοία τους στην Ελλάδα πλέον – για διάφορους λόγους, υψηλά εργατικά κόστη, έλλειψη επενδύσεων, αλλαγές δρομολογίων των πλοίων, απεργίες. Σημάδι ότι υπάρχουν θεμελιώδη προβλήματα ανταγωνιστικότητας που κάθε μεγέθους μνημονιακό πακέτο δεν θα μπορέσει να επιλύσει.

Παρόλα αυτά ο Πρόεδρος Ομπάμα -του οποίου η επανεκλογή εξαρτάται από την αμερικάνικη οικονομία, η οποία ταλαντεύεται, και από τα εργασιακά, που παραμένουν ζοφερά- κατηγόρησε τους Ευρωπαίους ηγέτες, συγκεκριμένα τους Γερμανούς, για την άρνησή τους να ξελασπώσουν με νέα δάνεια την Ελλάδα και την υπόλοιπη τρεκλίζουσα ευρωζώνη εις βάρος των φορολογούμενων, έτσι ώστε να μπορέσει να αρμενίζει στο οβάλ γραφείο για ακόμη τέσσερα χρόνια. Τα πάντα, από την απώλεια των παραγωγικών εργασιών στις ΗΠΑ μέχρι τις ακυρωμένες εισαγωγές εταιρειών στο χρηματιστήριο, “οφείλονται στην Ευρώπη και στο σύννεφο που έρχεται πάνω από τον Ατλαντικό”, δήλωσε σε μία εκδήλωση άντλησης χρημάτων στο Σικάγο.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ αψήφισε τις πιέσεις και είπε όχι στα Ευρωομόλογα, ξανά. Μισητά στην Γερμανία, θεωρούνται ως μία ύπουλη ευρωμετάγγιση από τους αιμορραγούντες Γερμανούς φορολογούμενους προς άλλες χώρες. Αντ’αυτού, η κυβέρνησή της θέλει οι αγωνιζόμενες χώρες της Ευρωζώνης να αναμορφώσουν τις οικονομίες τους με ύψιστη ταχύτητα – και οι Γερμανοί είναι διατεθειμένοι να μοιράσουν εκατοντάδες εκατομμύρια για να πραγματοποιηθεί αυτό- αλλά αποδεικνύεται αδύνατο, τουλάχιστον στην Ελλάδα, και πολύ επώδυνο παντού, να ορθοδρομήσεις ένα επί ετών ανεξέλεγκτο οικονομικό τραίνο που τρέχει καίγοντας φθηνά ευρωδάνεια.

Και οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί τώρα απειλούν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος της χώρας. Η κρατική ΛΑΓΗΕ, (Λειτουργός Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), ένας οίκος που ρυθμίζει τις συναλλαγές ρεύματος, δεν έχει πληρώσει τους ανεξάρτητους παραγωγούς ρεύματος για ηλεκτρική ενέργεια που αγόρασε από αυτούς. Αυτοί, με την σειρά τους, δεν έχουν πληρώσει την ΔΕΠΑ, τον πάροχο φυσικού αερίου, ο οποίος τώρα δεν έχει τα χρήματα να πληρώσει τον δικό του πάροχο.

Η οφειλή πρέπει να έχει ξοφληθεί ως τις 22 Ιουνίου. Αλίμονο, ο πάροχος της ΔΕΠΑ είναι η ρωσική Gazprom, και επιμένουν να πληρωθούν. Αλλιώς θα κλείσουν την στρόφιγγα, και η ΔΕΠΑ δεν θα έχει αέριο για τους ανεξάρτητους παραγωγούς, οι οποίοι θα πρέπει να κλείσουν τις μονάδες τους, αφαιρώντας περίπου το ένα τρίτο της παραγωγής ηλεκρικού ρεύματος της χώρας (σ.μ. είμαστε όντως τόσο πολύ εξαρτημένοι ενεργειακά από τους Ρώσους😉

Αλλά η Γερμανία δεν ανησυχεί για την επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή πλέον – τετελεσμένο γεγονός. Ανησυχεί για Ισπανία και Ιταλία. Η Ελλάδα απλώς είναι το αρχικό πρότυπο. Το κόστος φαίνεται πως είναι υπερβολικό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πραγματικού κόστους υφίσταται ήδη. Είναι κρυμμένο στο δημόσιο χρέος της Ελλάδας, που τώρα το κατέχουν κυρίως Ευρωπαϊκοί θεσμοί, όπως η ΕΚΤ, και τα διαβόητα “υπόλοιπα Target2“, μέσα στο δίκτυο των κεντρικών τραπεζών. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Ξοδεύτηκαν παντού : κοινωνικές παροχές, Γερμανικές φρεγάτες, φουσκωμένους δημόσιους μισθούς, στις πλέον χορταριασμένες και εγκαταλελλειμένες ολυμπιακές υποδομές, κέρδη, δωροδοκίες, ψήφους. Αυτό που απομένει δεν είναι παραγωγικές υποδομές για να εξυπηρετήσουν αυτό το χρέος, αλλά σιγοβράζουσα αναταραχή και το ίδιο το χρέος.

Οι πολυεθνικές εταιρείες προετοιμάζονται εδώ και καιρό για την επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή, αθόρυβα και μυστικά, αλλά περιστασιακά συμβαίνουν διαρροές. Σύφωνα με την τελευταία αποκάλυψη, η Heineken NV μετακίνησε κάποια από τα ταμειακά της διαθέσιμα μετρητά εκτός Ελλάδος, κάνοντας ότι κάνουν και οι Έλληνες εδώ και καιρό. Και οι έμποροι συναλλάγματος με έκπληξη είδαν ένα νέο διακριτικό για δραχμή (XGD) στα τερματικά τους του Bloomberg – μία δοκιμή, ανέφερε η εταιρεία, ώστε να είναι έτοιμη να κάνει συναλλαγές με δραχμές.

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας, ηγέτης του Σύριζα -στην πρώτη θέση με 31,5% στην πιο πρόσφατη δημοσκόπηση- παρουσίασε το πρόγραμμά του, δεν άφησε καμία αμφιβολία : η πρώτη του κίνηση αν κέρδιζε τις εκλογές της 17ης Ιούνη (σ.μ. ίσως αγνοεί πως δεν αρκεί αυτό, το ότι σε αντίθεση με τις ΗΠΑ δεν αρκεί κάποιος να βγει πρώτος για να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά να έχει και ποσοστό αυτοδυναμίας) θα ήταν να ακυρώσει τις μνημονιακές συμφωνίες που υπογράφησαν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Οι συμφωνίες του μνημονίου αποσαφήνισαν τις δομικές αλλαγές που χρειάζεται να εφαρμόσει η Ελλάδα για να συνεχίσει να λαμβάνει δάνεια. Θα σταματούσε την ιδιωτικοποίηση των κρατικών εταιρειών, θα αναιρούσε τις περικοπές μισθών και συντάξεων, θα ελάττωνε τον ΦΠΑ, θα ελάφραινε το χρέος των νοικοκυριών, θα ξανανέβαζε τον βασικό μισθό στο αρχικό ποσό (751€), όπως και το επίδομα ανεργίας… Το πρόγραμμά του είχε ψηφοθηρικές υποσχέσεις πρακτικά για τους πάντες. Παρ’όλα αυτά, θέλει να κρατήσει την χώρα στο Ευρώ και περιμένει τους ευρωπαίους φορολογούμενους να χρηματοδοτήσουν τις υποσχέσεις του. Το ονόμασε πρόγραμμα “αξιοπρέπειας και ελπίδας”.

Ο Αντώνης Σαμαράς, ηγέτης της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας -στην δεύτερη θέση με 25,5%επίσης παρουσίασε το πρόγραμμά του. Θα επαναδιαπραγματευόταν την μνημονιακή συμφωνία, αν και τόνισε πως η Ελλάδα πρέπει να μείνει στο Ευρώ (του οποίου τα φθηνά δάνεια έκαναν την ελληνική ελίτ πλούσια), και σίγουρα δεν θα ήθελε να σταματήσει το φρενήρες οικονομικό τρένο. Υποσχέθηκε να αυξήσει συντάξεις, τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα, τα επιδόματα πολυτέκνων … αναιρώντας μεγάλο μέρος της οικονομικής αναμόρφωσης στην οποία έχει ήδη συμφωνήσει. Και πρόσθεσε και μερικά καλούδια : επίδομα ανεργίας για τους αυτοαπασχολούμενους (σ.μ. Εεεε;;) και αποζημιώσεις στα θεσμικά ταμεία για το κούρεμα το οποίο υπέφεραν στα ελληνικά κρατικά ομόλογα. Ολόκληρη η μακρά λίστα ήταν εις βάρος των ανήσυχων φορολογούμενων των άλλων χωρών.

Οι Έλληνες πολιτικοί, ακόμη και η νέα γενιά, εμμένουν στην ίδια φθαρμένη από τον χρόνο στρατηγική : ψηφοθηρεύουν με καταστρεπτικές υποσχέσεις που μπορούν να εκπληρωθούν μόνο με μία ατελείωτη ροή δανεικού χρήματος. Έτσι ορίζουν για τον εαυτό τους τον ρόλο του ηγέτη που χρειάζεται μία κεντρική τράπεζα ικανή να τυπώνει για πάντα όσο χρήμα χρειάζεται ώστε να χρηματοδοτεί αυτές τις υποσχέσεις – με περιοδικές υποτιμήσεις ή χρεοκοπίες για ένα φρέσκο ξεκίνημα.